Beni, Akhisar Ticaret Borsası Genel Sekreteri Gökben Dikili Altaş ile tanıştıran Ege İhracatçı Birlikleri Basın Müşaviri Murat Demircan oldu.
Çalışkanlığı ve tarafsızlığı dikkatimi çekmişti.

Bir de Genel Sekreter Yardımcısı Reyhan Yamanel vardı.
O da öyle…
Bir iki yıldır “zeytin ve zeytincilik” nedeniyle Manisa’nın, bir zamanlar “İl olma girişimi” bulunan bu ilçesine ilgi duymamı sağladı.

Bu nedenle Türkiye’nin tek Zeytin ve Zeytinyağı olan Olivetech, 2. Zeytin, Zeytinyağı ve Teknolojileri Fuarı’nı hemen her gün ziyaret ederken, Akhisar Ticaret Borsası standını da ziyaret ettim.
Biliyorsunuz; açılış törenindeki konuşmasında; İzmir Vali Yardımcısı Ardahan Totuk ile İzmir Büyük Şehir Başkanı Aziz Kocaoğlu Akhisar Kaymakamı Kamil Köten’e “özel ilgi” göstermişti.
Bu dikkatimden kaçmadı.

Nedeni basit; Akhisar Kaymakamı Kamil Köten Akhisar halkı ve zeytin müstahsili ile mükemmel bir köprü kurmuştu. Üretici ile bütünleşmişti. Bunun sonucu övgüyü hak ediyordu.

Bu arada beyefendiliğinin yan ısıra bilgisine hayran olduğum ender yöneticilerden Akhisar Ticaret Borsası Başkanı Emin Demirci’nin yoğunluktan seçimlere girmeyeceğini duyunca “Sakın ha!” dedim. Zaten kendisini bırakmazlar ama onun başlattığı “Zeytincilik ve Akhisar’ı tanıtım” atağı yarıda kalır.

Şimdi “Olur mu?” diyenler çıkacaktır, ama benzer çok olay anlatır ve örnek verebilirim.

Aslında Meclis Başkanı Fettah Gürmen ile Meclis Üyesi Nuri Güner, Şerafettin Alkın, Ali Bulanık’a da düşüncemi söyleyecektim.

Akhisar Ticaret ve Sanayi Odası Başkanı Mehmet Ali Erdayıoğlu, Akhisar Ziraat Odası Başkanı Ahmet Akbuğa, Zeytin ve Zeytinyağı sektöründeki iş adamları ve Akhisarlı işletmecilerin ve en önemlisi üreticilerin de bu işe sahip çıkmalarını da kutlamak gerekiyor.

Akhisar Ticaret Borsası Başkanı Emin Demirci, Başkan Yardımcısı İhsan Aydar ile yöneticiler; Mehmet Üz, Ali Bulanık, Şerafettin Alkın ile gerçekten çok olumlu bilgi alışverişinde bulundum.

Benim, “zeytinyağında sadece reklamla marka olan birkaç firmanın dışında Akhisar’dan ve diğer zeytinciliğe gönül vermişlerin ileride mutlaka her biri alanında marka olacak değerlerimize sahip çıkalım” tezime destek verdiler.

KÜLTÜR DIŞI BİR MEKTUP

Aylin Onart, “SAĞLIĞA UYGUN OLMAYAN BESİNLER”le ilgili bir elektronik posta göndererek dikkatimi çekmeye çalışmış.

Sevgili Onart mektubunda şunları söylüyor:

Gıda sektöründe arka arkaya gelen olumsuz haberler tüketicilerinin güvenini zedelerken, günlük hayatta çok sık kullanılan ürünlerde sağlığa zararlı maddelerin bulunması tüketicilerin tedirginliğini arttırıyor.
Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı önce sahte bal üreten firmaları, ardından da insan sağlığına zararlı gıda maddesi üreten firma ve markaları açıkladı.

Geçtiğimiz günlerde ise S.’un, çilekli Frappuccino içeceklerinde böcekten elde edilen boya maddesi olan karmini kullandığını kabul etmesiyle farklı gıda maddelerinde kullanılan Karmin yeniden tartışmaya açılmış oldu.
Aylin Onart araştırmış, “sahte bal” başta olmak üzere insan sağlığına zararlı maddeleri ve böcek içeren ürünleri tek tek öğrenmiş.

Aralarında çok ünlü markalar da olduğu ve mahkemelerden bıktığım için, sadece “Aylin Hanım gibi sizde araştırın bulun!” demekle yetiniyorum.
Ancak şunu da açıklamakta yarar görüyor ve dikkatinizi çekmek istiyorum:

Şu anda internette birçok asılsız iddialar da kol geziyor. Canı sıkılan, ya da rakip firmalar belden aşağı vuruyorlar. Yalan haberler yayıyorlar.

BÜYÜK EKSİKLİK DEĞİL Mİ?

Kültür ve Turizm Bakanı Ertuğrul Günay İzmir milletvekili olmasa İzmir’de olanlardan haberimiz olmayacak

22 Nisan 2012 Pazar akşamı saat 19.05’de “12. Uluslararası İzmir Film Festivali’nin açılışı Adnan Saygun Sanat Merkezi’nde yapılacak” haberini bakanlıktan alınca “körlerle sağırlar birbirini ağırlar” örneğini hatırladım.
Aslında, böyle bir şeylerin yapılacağını duyunca, “Olur böyle şeyler, bazıları da yolunu bulur!” demiştim.
Nereden mi duydum?

Şöyle bir anımsayayım…

Ha sahi; Kültür ve Turizm Bakanlığı Basın ve Halk Müşavirliği’nden olduğu gibi Konak Sineması Basın Merkezi’nden birkaç gün önce aldığım “İzmir Film Festivalinin, yenilenen ve zor şartlarda ayakta kalmaya çalışan Konak Sinemasını festivale dahil edilmemesi karşısında şok yaşayan bizler ekte yolladığımız metni kaleme aldık. Başta siz olmak üzere tüm kamuoyunda paylaşmak isteriz. İyi Çalışmalar…” mesajını anımsadım.
İnanmayanlar olabilir, ama şimdi mailleri kurcalayıp, yazılanı bulacağım ve biraz geç de olsa sizinle paylaşacağım.
Bana az müsaade…

EKSİK BİR ŞEY VAR BU FESTİVAL’DE!

Bir orman, kendi ağaçlarıyla yeşerir, bir deniz kendisini besleyen su kaynaklarıyla dalgalanır… Tıpkı doğa gibi, bir kent de, kendi yarattığı değerlerle yaşayabilir.

Peki, İzmir uzun zamandan beri, beyin göçü veren bir şehir değil mi? Bu hal, hem ekonomik hem de kültürel her alanda sıkıntılara yol açmıyor mu?

Peki, Konak Sineması, 60 yıllık geçmişiyle, İzmir’in önemli bir kültürel değeri değil midir?

Son dönemde İzmirli sinemacıların, sanatçıların ve gönüllülerin çabalarıyla yenilenerek kültür sanat hayatına katılan Konak Sineması, anlaşılamayan bir nedenle, yıllar sonra tekrar hayata geçen, “İzmir Film Festivali” kapsamına alınmamıştır.

İzmir Film Festivali (İFF), gerek içerik ve gerekse işlevleri açısından, İzmir’in özlem duyduğu bir değerdir. İzmir Sineması, Karaca Sineması ve Batı Sineması gibi önemli kurumlar da bu değerleri taşımaktadır.

Bizler, bu festivale konuk olan değerli yapımların ve sanatçıların bir kısmını, Konak Sineması’nda izlemek ve dinlemek istiyoruz. Aksi bir durumda, İFF “eksik bir şey var” diyerek anacağımız bir festival olmayacak mı? Eksik olan şey, Konak Sineması değil mi?
Anlamak istiyoruz!

Festival yöneticileri, neden böyle bir değere sahip çıkmak yerine dışlamak yoluna gitmiştir. Zor günlerde birbirine sahip çıkmadıktan sonra, iyi gün dostluğunun anlamı ne olabilir?

Bu anlaşılamaz tutum nedeniyle, biz aşağıda imzası bulunanlar, İzmir Film Festivali yöneticilerini ve bu anlayışı protesto ediyoruz.
Banu Hepçekenler (Senarist), Tiyatroevi Kültür Sanat Merkezi, Hamit Demir (Oyuncu/Yönetmen), Murat Cengiz Gezenoğlu (Oyuncu), Adem Ayaş (Işık Şefi), Turgay Tanülkü ( Sinema&Tiyatro Oyuncusu), Hilmi Maktav (Akademisyen), İzmir Seyirci Topluluğu, Yüksel Ünal (sinema-tiyatro oyuncusu), Nefes Naci Bayşu (prodüktör-bay müzik) Doğal ve Kültürel Çevre için Yaşam Girişimi, Ahmet Tuncay Karaçoğlu (doğa korumacı) Gizem Çoşkun (konak halk evleri şubesi), Emine Uyar (gazeteci), Senem Kirkit (gazeteci), Murat Bakır (sinama öğrencisi), Ferhat Sayım (sinema öğrencisi), Şiir Tiyatrosu Topluluğu, Mürüvvet Cin (yazar), Karikatürüstler Derneği İzmir Şubesi, Mustafa Yıldız (karikatürist), Ayşen Göreli (yazar), Murat Yalçın (yazar), Arkadaş Edebiyat ve Düşün Dergisi, Haydar Bayak (gazeteci), Yüksel Pazarkaya (şair-yazar), Salih Gök (metis yayınları), Selma Şimşek (yrd.doçent öğretim görevlisi), Burçak Gölgeli (ressam), Haluk Işık (dramaturg-senarist-yönetmen), İzmir Kukla Sanat ve Tiyatro Atölyesi, Ozan Kök (radyo tv.öğrencisi), Yeryüzü Sahnesi İzmir, Erkan Kökten (oyuncu), Elif Canbolat (oyuncu), Mehmet Esatoğlu (yönetmen, yazar, oyuncu), Bilgesu Ataman (oyuncu), Tiyatro Simurg, Kemeraltı Esnaf Derneği, Ümit Kaya (kemeraltı esnafı), Nusret Doğan, Doğa Dağcılık Kulübü İzmir, Taner Tosun (oyuncu), Aydın Karataş (Konak sineması çalışanı), Suat Eroğlu (Konak sineması çalışanı), Günhan Salepçioğlu (Konak sineması çalışanı), Hemrin Akgün (konak sineması çalışanı), Cem Yalçın (Konak sineması çalışanı), Aynur Çevik (Konak sineması çalışanı), Yasin Gezer (Konak sineması çalışanı), Doğan Köymen (Konak sineması çalışanı), Rahime Martens (Konak sineması çalışanı), Metehan Ud (Konak sineması çalışanı).

Uygun görürlerse, bu isimlere, “Eski Konak Sineması daimi müşterisi” olarak kabul edebilirler.

KABUL ETMEMİŞTİK

Şu anda tarihi Konak sineması ile bir anım aklıma geldi.
Sanıyorum 1968 yılı idi.

Demokrat İzmir Gazetesi Spor servisi olarak, maç saatini beklerken, her zaman olduğu gibi Okan Yüksel, Hüseyin Yangır, Prof. Dr. Erkan Sevinç, Yaşar Aksoy, Engin Ağır, Can Beyazkartal, Esat Erçetingöz, Melih Dizdaroğlu gitmiştik.

O yıllar “basın” için özel bilet bastırılıyordu ve Belediye encümeni kararıyla vergisi dahil 50 krş. İdi. O güne kadar utanıyor, ya öğrenci ya da tam bilet alıyorduk. Benim ağzımdan “basın bileti” cümlesi çıktı.
Bilet baskı parası daha yüksek bir fiyat tuttuğu için, “yok!” dediler. Ben de “olması gerekir” diye tutturdum. Her sinemada da bir belediye görevlisi olurdu. Bildiğim için “gelsin” dedim. Amaç girişte biletleri kontrol etmek, biletsiz seyirci alınarak belediyenin gelirinin azalmamasına yardımcı olmaktı.

Bu kez, “Para istemez girin!” dediler.

“Siz bizi bedavacılardan mı sandınız?” diyerek geri döndük.
Ama bir gün sonra yine Konak Sineması’nda idik…
Bu kez “tam” bilet alarak girdik…

Gururumuza dokunmasın, diye…

Ama şimdi o kadar gurursuz var ki; hangisinden söz edeceğimi bilemiyorum…

Bedavacıları anlarım da, devleti festival ayağına soyanları asla!

SİNEMA BÖYLE SEVDİRİLİR

Hizmet nasıl olur?

Buna da bir örnek vereyim mi?

Yıldız Holding Kurumsal İletişim uzmanı Leyla Şen’den öğrendiğime göre; Bu yıl 5. kez perdelerini açan Ülker Çocuk Sinema Şenliği, Türkiye’nin dört bir yanında 135 bin çocuğa mutlu anlar yaşattı.

23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı onuruna düzenlenen şenlik, 5 yılda 640 bin çocuğu sinemanın büyülü dünyası ile buluşturdu.
Bu yıl 135 bin çocuk, Ülker’le 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı’nı kutladı.

BEŞİNCİ KEZ

Ülker’in 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı onuruna geleneksel hale getirdiği “Ülker Çocuk Sinema Şenliği”, 21 Nisan Cumartesi günü 5. kez çocuklarla buluştu.

Bu yıl 135 bin çocuk, 62 ilde ve Kıbrıs’taki toplam 157 sinema salonunda gösterilen “Sevimli Kahraman” filmini, sürpriz hediyeler eşliğinde ücretsiz izleme olanağına kavuştu.

5 yılda, başta Anadolu’da olmak üzere Türkiye’nin dört bir yanından 640 bin çocuk Ülker’in 23 Nisan hediyesi ile mutlu oldu.

Başladığı 2008 yılından bu yana her yıl yeni bir ili daha kapsama alanına alan Ülker Çocuk Sinema Şenliği, bu yıl tam 62 ilde ve Kıbrıs’ta yapıldı. Denizli’den Van’a, Giresun’dan Muş’a kadar Türkiye’nin yüzde 75’ini kapsayan şenlik sayesinde bu yıl 135 bin çocuk Ülker’le 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı’nın tadını çıkardı.

EŞİT OLARAK

Aynı anda tüm çocukların eşit olarak yararlandığı Türkiye’nin en yaygın sosyal sorumluluk projelerindin biri olan şenlik, bu yıl Van’da üç gün boyunca özel gösterim yapacak.

Yıldız Holding şirketleri çalışanlarının da içinde bulunduğu 650 kişilik bir ekip tarafından hayata geçirilen Ülker Çocuk Sinema Şenliği’nden yararlan çocuklar, bu yıl da 135 bin sürpriz hediye kutusu ile mutlu oldu. İçinde süt, şeker, çikolata gibi ürünlerin bulunduğu hediye kutuları, sinema çıkışında çocuklara hediye edildi.

SOSYAL SORUMLULUK PROJESİ

Yıldız Holding Kurumsal İletişim Genel Müdürü Zuhal Şeker, “Ülker olarak Türkiye’nin her yerine ulaşan, yaygın, bölgesel veya yerel uygulamaları olan, tüm çocukların eşit olarak yararlanacağı sosyal sorumluluk projelerini desteklemeyi tercih ediyoruz. Çünkü Ülker her hafta 200 bin noktaya ulaşan, Türkiye’nin en ücra köşelerine dahi gidebilen bir marka. Projelerimizi belirlerken de bu sorumluluğu üzerimizde hissediyoruz. Her yıl kapsadığımız il sayısını artırmak bizi ayrıca mutlu ediyor. 5 yıl önce 50 ille başlamıştık. Bugün 62 ile ulaştık. Şenlik sayesinde eğitimi, gelir seviyesi, yaşadığı yer ne olursa olsun tüm çocuklar eşit şekilde mutlu olmanın tadını çıkarıyor. Ayrıca çocukların zihinsel ve bedensel gelişimini doğrudan destekleyen projelere özel önem veriyoruz. Sinema da çocukların hayal gücünü geliştirmeleri için çok önemli bir araç. Bu nedenle “Ülker Çocuk Sinema Şenliği” projesini tüm Türkiye’ye yaymaya çalışıyoruz. Şenlik sayesinde Anadolu’da sinemaya gitme oranları yüzde30’lardan yüzde 45’lere ulaşıyor. Bu oranlar bizim için mutluluk verici” şeklinde konuştu.

GÖSTERİM YAPILAN İLLER

Adana, Afyon, Ağrı, Ankara, Antalya, Artvin, Aydın, Balıkesir, Bartın, Batman, Bilecik, Bingöl, Bolu, Burdur, Bursa, Çanakkale, Çankırı, Çorum, Denizli, Diyarbakır, Düzce, Edirne, Erzurum, Eskişehir, Gaziantep, Giresun, Hakkari, Hatay, İçel, İstanbul, İzmir, Kahramanmaraş, Karabük, Karaman, Kastamonu, Kayseri, Kıbrıs, Kırklareli, Kırşehir, Kocaeli, Konya, Kütahya, Manisa, Mardin, Muğla, Muş, Nevşehir, Niğde, Ordu, Osmaniye, Rize, Sakarya, Samsun, Siirt, Sivas, Şanlıurfa, Tekirdağ, Tokat, Trabzon, Uşak, Van, Yalova, Zonguldak…

ÖZTANRIÖVER’DEN ZEYTİN HASADI İÇİN UYARI

ÇUKUROVADA ZEYTİN HASADI GEREĞİNDEN ERKEN YAPILIYOR

Zeytindostu Derneği Genel Sekreteri ve Adana Bölge Temsilcisi Ziraat Yüksek Mühendisi Murat Öztanrıöver, Zeytin üreticilerine hasat zamanlarını iyi belirlemeleri gerektiği konusunda bir dizi uyarılarda bulundu.

Zeytin hasat zamanının tespit edilmesinin çok önemli olduğunu, zamanı iyi tespit edilerek yapılan zeytin hasadı ile hem kaliteli ürün elde edilebileceğini hem de ağaçların bir sonraki sene bol ürün vermesinin sağlanacağını dile getiren Ziraat Yüksek Mühendisi Murat Öztanrıöver,” Zeytin hasadı bölgelere ve iklim şartlarına göre farklı zamanlarda yapılır. Zeytin hasadı 15 Eylül ile 15 Mart arasında geniş bir periyotta yapılabilir. Hasat tarihini belirlerken, öncelikle hasat edeceğimiz ürünleri nasıl değerlendireceğimize karar vermeliyiz. Zeytinde hasat yeşil sofralık, siyah sofralık veya yağlık olarak yapılır. Yeşil sofralık olarak hasat edilecekse daneler yeşil renkten sarımsı renge dönerken ve danelerin sertliği kaybolduğu dönemde hasat yapılmalıdır. Siyah sofralık olarak değerlendirilecekse danelerin siyahlaşması beklenir ancak danelerin sadece kabuklarının siyahlaşmış olması yeterli değildir. Siyahlaşmanın kabuktan zeytinin etli kısmına da geçmesinin beklenilmesi gerekmektedir” dedi.

ZEYTİNDE ERKEN KARARMA YANILTMASIN

Öztanrıöver,” Zeytin etinin siyahlaşmasını beklemeden hasat edilen daneler sofralık olarak işlenmeye elverişli olmayacağından üreticiler ürünlerini satarken problem yaşayacaklardır. Özellikle Çukurova bölgesindeki üreticiler bu sene zeytin danelerinin dış kabukların erken kararmasından etkilenerek ürünlerini gereğinden erken hasat ediyorlar bu yanlış bir hasattır. Zeytinlerinin kararmasından korkmasınlar kabuğu kararmış zeytinlerinin etli kısımlarının da kararmasını beklesinler. Bu şekilde ürünlerini daha iyi pazarlayabilirler. Yeter ki hasadı çok fazla geciktirip, danelerin fazlaca yumuşayıp, dökülmesine sebebiyet vermesinler” diye konuştu.
Zeytin Ağacı

Zeytin Ağacı Dergisi, Adana
Türkiye’nin tarım coğrafyasında, zeytin dikim alanlarını hızla artıyor. Özellikle Ege Bölgesinde zeytin plantasyonlarındaki alansal artış ve buna paralel olarak zeytin ağacı sayısındaki artış diğer bölgelere de yansıyor. Zeytine ve zeytinciliğe olan ilginin arttığı yörelerden biride Türkiye’nin sanayi şehirlerinden biri olan Adana ili. Adanalı üretici, sanayici zeytini seçiyor dedirten gelişmenin somut örneklerinden biri de “zeytin ve zeytinyağında güçlü bir marka olmak istiyoruz” diyen Adanalı Tekstil Sanayicisi Haldun Dinkçioğlu.

Aile şirketleri olan ve inşaat, tekstil gibi sektörlerde büyük yatırımları bulunan Atesa Tekstil’in yönetim kurulunda yer alan Dinkçioğlu 20 bin ağaçlık bir zeytin plantasyonuna sahip olduklarını ve önümüzdeki yıl da 7 bin fidan dikimi gerçekleştireceklerini anlatıyor.

ZEYTİN VE ZEYTİNYAĞI BİRER SANAYİ ÜRÜNÜ

36 yaşında ve inşaat mühendisi olan genç sanayici, zeytinyağını bir tarım ürünü olarak görmediklerini söylüyor. 1997’den bu yana tekstil sektöründe faaliyet gösteren Dinkçioğlu’na göre zeytin ‘tarıma dayalı bir sanayi ürünü’.

“Zeytin ve zeytinyağını tarıma dayalı bir sanayi ürünü olarak görüyoruz. Toprak ve iklim şartlarımızın yarattığı avantajı modern bahçecilik uygulamaları ile destekleyip, modern tesislerde bu ürünü işlemeyi ve pazarlamayı düşünüyoruz” diyen Dinkçioğlu, “neden zeytin ve neden zeytin-zeytinyağı sektörüne giriyorsunuz” sorusunun cevabını ise söyle özetliyor;

“Zeytin sektörünü seçme sebeplerimizin başında, bulunduğumuz lokasyondaki toprak ve iklim şartlarının zeytin yetiştiriciliğine son derece uygun olması, işlenebilir, katma değer yaratılabilir bir tarım ürünü olması, uygun şartlarda üretilip, muhafaza edildiğinde depolanabilir ve raf ömrü uzun bir ürün olması geliyor.”

TÜKETİM SAĞLIKLI YEMEK ALIŞKANLIĞI İLE ARTAR

Büyük ölçekli zeytin ağacı varlığına sahip olan her üreticinin ve sanayicinin gözünü korkutan iki önemli çekince var. Bunlardan bir zeytinin anavatanı olarak da değerlendirilen ülkemizde, kişi başına zeytinyağı tüketiminin 1 litrenin altında olması ve ileriki yıllarda beklenen yüksek rekolteyi eritememe endişesi. Zeytin ve zeytinyağında ki bu hassas noktaları hatırlattığımız Dinkçioğlu, aile şirketlerinin yönetim kurulu olarak sıkıntının farkında olduklarının altını çiziyor. Düşük tüketim rakamının yukarı yönde kırılmasının ancak satın alma gücünün artması ve sağlıklı beslenme alışkanlığının yerleşmesiyle artacağını şu sözlerle anlatıyor:

“Sizinde değindiğiniz gibi elimizdeki veriler Türkiye’de kişi başına düşen yıllık zeytinyağı tüketiminin 1lt. civarında olduğunu gösteriyor. Sektörün içerisindeki birçok kişi bu miktarı diğer Akdeniz ülkeleri-genellikle de İspanya, İtalya ve Yunanistan- ile karşılaştırdığında çok düşük olarak tanımlıyor. Biz buna katılmakla birlikte bunun satın alma gücünün ve sağlıklı yemek yeme alışkanlığının artması ile doğru orantılı bir şekilde yükselebileceğini düşünüyoruz.

Şu anda kurulu bulunan zeytinyağı fabrikaları maalesef tam performans ile çalışamıyorlar. Fakat son senelerde kurulmuş olan bahçelerin ürün vermeye başlaması ile kurulu kapasitenin yeterli gelmeyeceği çok açık. Bizim de yakın gelecekte modern bir sofralık zeytin işleme ve zeytinyağı tesisi kurma çalışmalarımız olacak.”

YÜKSEK REKOLTE KISA VADEDE ANCAK İHRACATLA AŞILIR

“Yüksek rekoltenin kısa zaman içerisinde Türkiye’nin kişi başına düşen tüketimini artırarak dengelenebileceğini söylemek fazla hayalcilik olur” diye konuşan Haldun Dinkçioğlu çözüm için ihracatı işaret ediyor ve ekliyor: “ Tabii ki zeytinyağının faydalarını sürekli olarak yazılı ve görsel basında gündemde tutmak tüketimi artırıcı son derece yararlı bir iştir. Bu sebeple sektörün tüm oyuncuları ortak akıl ile hareket etmeli ve ülke bazında planlı, programlı bir strateji üzerinde uzlaşmalıdır. ”

NİHAİ HEDEF ARANILAN BİR MARKA OLMAK

Sektördeki birincil hedeflerini sürekli ve kaliteli üretim miktarına ulaşmak olarak açıklayan Haldun Dinkçioğlu, “Orta vadede ihracat ve iç pazarın saygın, güvenilir markaları için iyi bir tedarikçi olacağız” diyor. Nihai hedef ise belli: “Hem iç hem de dış pazarda güçlü ve aranılan bir marka olmak.”

Zeytin fidanı dikimi yaparken hangi tip fidanı tercih ettikleri yönündeki sorumuz üzerine, zeytin tiplerinin özdeşleştikleri bölgelerden başka bölgelere götürülmesi ve dikildikleri bölgelerdeki adaptasyonları üzerine çok fazla spekülasyon yapıldığından yakınan Dinkçioğlu, konuyla ilgili olan akademisyenlere de, zeytinciliğin yoğun yapıldığı bölgeler hariç yeterli bir çalışma yapmadıklarını savunarak sitemde bulunuyor. Dinkçioğlu plantasyonlarında ki zeytin tiplerini Ayvalık, Gemlik, Domat, Manzalina ve Kalamata olarak sıralıyor.