“İstemiyorum!” dedikçe üzerime üzerime geldiler…

Hatta “Keskin Keskinoğlu’nu görünce mutlaka anlatacağım!” deyince daha da çekindiler…
Kimler mi?
Tabii ki menfaati olanlar…

Daha doğrusu menfaat umanlar, bekleyenler…
Hâlbuki bir bardak su bile içemezler, bunu ben açıklayayım…
Ben, “Keskinoğlu” firmasının hediyesini kabul etmedim, ikramını da yemedim.
Ama görecektiniz bir buzdolabı gibi kamyondan çıkan ve mangalda pişirilen ürünlerin nasıl yağmalandığını…

Ben buna kızmıyorum, “görgüsüzlere” ve de buna göz yuman firmanın adamlarına acıyorum…

AÇLIKTAN ÇIKMIŞ GİBİLER

Bir de ellerine tutuşturulan insanların, bir iki tane tavuktan imal edilen sucuğu, ya da piliç etini yemek için, dilenci haline dönüştürülmelerine…
Bırakın ikramı, yardım diye düşünsek bile insanlar “zavallı” hale düşürülemez…
Düşünün sokakta, elinde bir şapka ile bekleyen ve içine birkaç kuruş atacak insanları, başları yana eğik şekilde bekleyen insanları…

İşte Akhisar’da ben bunu görünce yaşayınca durdum durdum ve sonunda isyan ettim…Aslında şu anda iyice büyüyen Keskin Keskinoğlu’nu bulmak, görmek, görüşmek imkânsız.
Başbakanımız Recep Tayyip Erdoğan’la karşılaşıp görüşürsünüz, ama onunla imkansız…
O belli kişilerle görüşür…

NASILSA KARŞILAŞACAĞIZ

Ama Allah büyük, bir gün nasılsa mutlaka bir yerde karşılaşacağız…
O zaman kedisine. Kalabalıkta, belki de çok önemli ve yetkili kişilerin önünde söyleyeceklerimi kulağına küpe yapar… Adamlarının, “sanki kendi ceplerinden karşılıksız hediye ediyor gibi Türk insanına, seçkin kişilerin önünde yaptıkları hakaretimsi tavrı kabullenmek imkansız…

Nedense bunu “gelenek” haline getirmişler gibi düşünüyorum.
Hatırladığım kadarıyla, yanlışlıkla olacak, beni de bir iftar yemeğine davet etmişlerdi.
Top patladıktan sonra yola çıkmış, 160 kilometrenin üstünde bir hızla orucumu bozmak ve davete yetişmek için Akhisar’a doğru yol alıyordum. Sonuçta Cennet’e (Şirinyer’in aynı zamanda Rumca eski ismi) olan mekâna ulaştım…
Ve de benzer bir olayla karşılaştım…

“Önce bizimkiler ve işimizi görenler” zihniyeti hortlamıştı… Manisa’dan gelen devletin resmi adamları ki onların “yemek yeme” değil de, “denetleme- inceleme” görevleri vardı, unutmuş gibi ikramlara dalmışlardı…
Bırakıp, çıktım gittim… Orucumu bir ya da iki saat sonra açmak zorunda kaldım.
Zaten bilseydim, “bedava yemek” ya da “ikram” bu kişilerden diye adımımı atmazdım.
Zaten bunlar nerede, ben artık orada yokum…

CESUR VE DOST İNSANLAR

Ama açık ve net söylüyorum, Akhisar’da düzenlenen 3. Akhisar Zeytin Hasadı Şenlikleri’nde, o kadar “cesur ve dost yürekli” Akhisarlı zeytin üreticileri ve misafirperver yerli halkla tanıştım ki, hangisinden söz edeceğimi bilemiyorum…
Belki de iyi niyetli ve dost, sadece kentlerinin ve zeytinin tanıtımını yapma uğraşı içinde olan “güzel insanları” tanımaktan da büyük mutluluk duydum.
Benimkisi “tavşan dağa düşmüş, ama dağın haberi yokmuş” hikâyesine benziyor…
Siz denizanalarının hikâyesini duymuşsunuzdur…

Uçsuz bucaksız sahilde binlerce, milyonlarca denizanası kıyıya vurmuş… Birisi bunları tek tek topluyor ve denize gönderiyormuş (atıyormuş).
Tesadüfen İzleyen kişi sormuş; “Boşuna uğraşıp zaman kaybetme, sanki ne olacak, ne değişecek?” demiş…

Adam birini eline alıp denize, yani yaşama gönderince, “Ama bunun için çok şey değişti!” yanıtını vermiş…
Belki ben de hep değirmenlere karşı savaşıyorum ama gelen elektronik postalar beni o kadar çok teşçi ediyor, “Senden başka bir kişi yok” demeleri hırslandırıyor ki anlatamam…

BU DA BENİM REKLÂMIM

Bornova Küçükpark’ta Bahar Altay isimli bir genç hanımın, AK Parti Kadın Kolları Özel Kalem Müdürü SalihaBozkurt’a, “Ben Vatandaş Yaşar’ın yazılarının hastasıyım!” diyerek adeta haykırmasını unutamıyorum…

Saliha Bozkurt’ta, gördüklerini ve yaşadıklarını, bazen milletvekillerine, bazen de Ak Parti’nin yöneticilerine anlatıyor…

Ama başta söylemeye unuttum, menfaatçiler, bir şey bekleyen ve umanlar, bizim Hürrem Sultan’ın yaptığı gibi kollarıyla havayı döğerek, “Boş ver!” anlamında, sözüm ona beni sakinleştirip, olayları, insanların “dilenci haline” düşürülmelerine, Somalililer gibi bizlere davranılmasını hoş karşılayacaklar…
Herhalde bizim bu konuda daha çok fırın ekmek yememiz gerekiyor…

KEŞKE ÖNCEDEN TANISAYDIM

Bu kadar laf ve girişten sonra asıl konuya döneyim….

Ama önce, Akhisar’daki “Zeytin Hasat Şenliği”ne, güler yüzü ile “hoş geldiniz!” diyen, ertesi gün ise “verdiği bilgilerle çok önemli konularda bilgi verip, eksiklerimi tamamlamama yardımcı olan, Mustafa Alhatoğlu’na özel teşekkürlerimi sunuyorum. Yanındaki adını öğrenemediğim, ‘Zeytin Dostu” Akhisarlı beyefendiye de…

Yalnız beni değil, tüm konukları ağırlamak için büyük mücadele içinde olan Akhisar’ın esnafı ile müteşebbisine de…

Yine Akhisar’da öğrendiğime göre; raf ömrünü artırmak amacıyla hazırlanan ”Poyrazın Getirdiği Zenginlik” isimli proje kısa süre içinde tamamlanacak.

Hurma zeytininin İzmir ve Ege dışında tüketilmesini sağlamak, raf ömrünü artırmak amacıyla hazırlanan ve İzmir Kalkınma Ajansı (İZKA) tarafından desteklenen ”Poyrazın Getirdiği Zenginlik” isimli projenin kısa sürede tamamlanacağı konuşuluyor.

Proje yürütücüleri Bornova’daki Enstitü görevlilerinden Dr. Handan Ataol Ölmez ve Dr. İlhan Özkarakaş…

KATKI SAĞLAYANLAR

Eş finansmanı Karaburun Belediyesi tarafından sağlanan ”Poyrazın Getirdiği Zenginlik” adlı projeye İzmir Kalkınma Ajansı’nın 96 bin lira katkı sağladığını belirten yetkililer, projenin tamamlanması ile hurma zeytininin daha çok tanınacağını ve üreticiler tarafından tercih edilebilir bir tür olacağını söylüyor.

Bir televizyon programında konuğum olan Karaburun Belediye Başkanı Serdar Yasa, balkan ülkelerindeki bir panelde “hurma zeytinin yararları”nın konuşulduğunu ve hastalıkları önlediğinin tıbben belirlendiğini anlatmıştı.

Akhisar’daki “Zeytin şenlikleri” nedeniyle düzenlenen panelde konuşan Prof. Dr. Yahya Laleli de “Zeytin ve Sağlık” başlıklı konuşmasında o kadar güzel örnekler verdi ki, mikrofonsuz konuşmakta ısrar ettiği için ellerimi, avuçlarımı “huni” gibi kullanmak zorunda kaldım…
Bu arada Doç. Dr. Fatih Cenikli ile Gıda Mühendisi Raziye Beyza Baran’a ve de yönetici Akhisar Ticaret Borsası Yönetim Kurlu Başkanı Emin Demirci’ye, üretici ve ihracatçı ile ‘zeytin dostları”, daha doğrusu Türkiye için teşekkür etmemiz gerekiyor.

Akhisar’dan yine “hurma”ya ve İzmir’e döneyim… Delice zeytininin bir çeşidi olan hurma zeytininin daha çok Çeşme Yarımadası’nda yetiştiğini hepimiz biliyoruz…

SABAHA KARŞI TOPLANMALI

Hurma zeytini, tansiyon hastalarının özellikle tercih ettiği, tuzla işlem görmeyen bir zeytin türüdür. Ağaçtan koparılarak tüketilir.

Ağaçtan toplandıktan sonra 3-5 gün içinde tüketilmezse tadında değişiklik olur. Hiçbir işlem görmediği, tuzlanmadan yenildiği için özellikle tansiyon hastaları tarafından tercih edilir.
Antioksidan özelliği vardır. Bu türün değer kazanması, üreticiler tarafından daha çok tercih edilmesi, İzmir dışında da tüketilmesi ve raf ömrünü artırmak amacıyla hazırlanan bu proje bu yüzden büyük önem taşıyor.

Dr. Handan Ataol Ölmez ise ekolojik bir ürün olan hurma zeytininin ekonomik değerini artırmak amacıyla projenin hazırlandığını, özellikle 250 gramlık paketlerde gıda kodeksine uygun üretimi amaçladıklarını bildiriyor.

Proje çerçevesinde ürünün raf ömrü ve ambalajlamanın ne kadar sağlıklı olacağı araştırılıyor. İlk kez hurma zeytiniyle ilgili bilimsel veriler böylece ortaya da çıkacak.

İzmir Kalkınma Ajansı (İZKA) tarafından desteklenen Zeytincilik Araştırma Enstitüsü projesi olan “Poyrazın getirdiği zenginlik” isimli festival 22 Aralık Çarşamba günü Karaburun’da gerçekleştirilecek. Karaburun Belediye Salonu’nda düzenlenecek festival ile hurma zeytinin tanıtımı ve pazarlanmasına katkı sağlanılması hedefleniyor. Etkinliğe Karaburun Belediyesi de finansal destek sağlıyor.

ALLAH’IN KARABURUN’A HEDİYESİ: HURMA ZEYTİN HABERİ İÇİN TIKLAYINIZ

Zeytin Ağacı

Fotoğraf: Mehmet Karadayı

Allah’ın Karaburun Yarımadası’na bir armağanı olan hurma zeytin türü, Türkiye’de sadece bu yörede, özellikle Urla ve Karaburun’da yetişiyor. Hasadı gerçekleştiğinde hiçbir işlemden geçmeksizin yenebilen hurma zeytin, daha ağacın dalları üzerindeyken, olgunlaşmasından sonra, yörenin ekolojik şartlarının da etkisiyle kendiliğinden yenecek duruma geliyor.

Salamurasız bu zeytin türünün oluş sebebine ilişkin Tarım Bakanlığını bünyesinde ki Tarımsal Araştırmalar Genel Müdürlüğü’ne bağlı Zeytincilik Araştırma Enstitüsü’nün yaptığı bir araştırmada bulunuyor. Araştırmaya göre hurma zeytinin oluşumunda denizden esen rüzgarlarla taşınan “Phoma Olea” isimli bir mantarın ve iklimin etkisi bulunuyor. Zeytinin oluş sebebleri arasında ise toprağın etkisi bulunmuyor. Zeytin taneleri üzerinde yürüyen bir mantar türü olan phoma olea, tanelere acılık veren “Oleupein Maddesi’ni” parçalar ve zeytinin acılığını alır. Böyle ağaçlara da halk dilinde “Sünnetli Ağaç” deniliyor.

Salamurasız olduğu için yüksek tansiyon, kalp ve böbrek hastalığı çekenlere iyi gelen hurma zeytin, özellikle yok yıllarında piyasada pek bulunmuyor. Bu yönüyle endüstriyel olmaktan biraz uzak olsa da sofralık zeytinler arasında çok farklı bir yere sahip.

“HURMA ZEYTİN KARABURUN ZEYTİNCİLİĞİNİ AYAKTA TUTAN DEĞERDİR“

Fazlaca sahipleniyor Karaburun Halkı hurma zeytini. Ne de olsa Türkiye’de bir tek o yarımada da yetişiyor. Hatta kimi kaynaklara göre, dünyada dahi yetişmesi için gerekli olan ekolojik şartlar sadece Karaburun’da oluşuyor.

Karaburun’da bu “meyvenin” en çok üretildiği yörelerden biri de Kösedere. Eğlenhoca ve İnecik’in de yeri ayrı tabi ki… Kendisini “ bir kösedereli” olarak tanıtan Mehmet Karadayı da paylaşıyor bizimle bu zeytinin Tanrı’nın bu yöreye bir armağanı olduğu görüşünü. Aynı zamanda bir fotoğraf sanatçısı da olan Karadayı “Karaburun Yarımadası’nın tarımsal faaliyette 3 temel ürünü vardı. Zeytin, bağ ve tütün bunlar 1960-70’lerde her ailede az çok olurdu.” diyor ve birazda sitemle devam ediyor anlatmaya:

“Hurma zeytin Tanrı’nın Karaburunlulara hediyesidir.1970 yılına kadar Karaburun yarımadasında tarımsal faaliyette üç temel ürün vardı. Zeytin, bağ, tütün. Sorunsuz  devam eden  bir yapı vardı. 1960’lı yıllarda Kösedere ve diğer köylerden her gün Almanya’ya en az iki soğutuculu tır üzüm giderdi. Zeytin, bağ, tütün her ailede az çok olurdu. Ailenin tüm bireyleri üretime katılırdı. Kösedere 15 bakkal, 3 kahvehane, 2 ayakkabı atölyesi, 5 yağ değirmeni olan 1100 nüfuslu bir köydü. İlkokulda biz 145 öğrenci idik.
 
Ne olduysa 1970 li yıllardan sonra oldu. Geçim derdine düşenler ne iş olursa çalışmaya, şehire gittiler. Gittik.
Nüfus bir ara 250’lere düştü. Kendi işinin beyi iken, el kapısının kulu oldular.
 
Önce tütüne sınırlama ve yasaklama geldi. Taşıyıcı üç ayaktan biri kırılınca sıkıntı başladı. Sağolsun medya ve sanayi sektörü de reklam kampanyalarıyla zeytinyağını öldürdüler. Margarin yağlarını doldurdular damarlarımıza. Çiçekyağı 2,5, zeytinyağı 7 lira iken , bir süre sonra çiçek yağı zeytinyağı aynı fiyata geldi.
 
Enflasyonun %100’lere vardığı yıllarda dahi zeytinyağının fiyatı değişmedi. Bence sebebi vatandaşın elinden zeytinliklerini, tarla ve odun fiyatına alıp yazlık yapmak için bir politikaydı.”

Yine de hurma zeytinin Karaburun’u ayakta tutan değer olduğunu ifade ediyor Karadayı. Siz onu istediğiniz kadar yetiştiremezsiniz , ekolojik şartlar oluşursa hurma olur diyor. Aynı ağaç bu sene meyve yaparken sonraki yıl, az ya da hiç yapmayabilirmiş. Kimbilir kendini özgü bir aroması olan bu zeytinin, çok da fazla endüstriye yönelik olmaması bundandır belki de. Oda bu tattan mahrum kalanlar ve kalacaklar için ayrı bir kayıptır, elbette. Dalından koparıldığı anda tuz ya da başka bir madde kullanılmadan yenilebilmesi de, hurma zeytini dünyanın en sağlıklı ürünlerinden bir yapıyor.
 
Aslında Karadayı normal zeytindir diye başladı hurma zeytini anlatmaya fakat öyle devam etmedi :“Diğer yörelere göre farkı yağ oranının yüksek olmasıdır. Yılına göre değişse de silkimde  genellikle 2,50’ta 1,00 oranda yağ verebilir. Yağın da güzel bir aroması vardır. Son yıllarda Maliye hazinesinden kiralanarak  Küçükbahçe’de geniş arazilerde zeytin dikilmektedir. Yarımada  zeytin cinslerinden olmayan ağaçlandırmada  hurma olacak mı merak ediyorum.”